Noong unang panahon, may isang Sultan na kilala sa pagiging sakim at malupit sa kanyang mga nasasakupan. Maraming katutubo ang kanyang ikinulong at pinagtrabaho nang walang bayad. Nabalitaan ito ni Pilandok, ang matalinong usa, at nagpasya siyang tulungan ang mga naaapi.
Nagpunta si Pilandok sa palasyo dala ang isang ordinaryong inahing manok. Ipinagmalaki niya sa mga tauhan ng Sultan na ang kanyang manok ay isang mahiwagang hayop na nangingitlog ng ginto. Dahil sa kasakiman, agad na ipinatawag ng Sultan si Pilandok.
Pagharap sa Sultan, sinabi ni Pilandok na ibibigay niya ang manok kapalit ng kalayaan ng lahat ng mga katutubong nakakulong. Dahil sa labis na pagnanais sa ginto, pumayag ang Sultan at pinalaya ang mga bilanggo. Nang makalabas na ang mga tao, ibinigay ni Pilandok ang manok sa Sultan.
Naghintay ang Sultan ng ilang araw, ngunit walang gintong itlog na lumabas. Nang hanapin niya si Pilandok, wala na ang matalinong usa. Napagtanto ng Sultan na siya ay nalinlang, ngunit huli na ang lahat dahil malaya na ang mga katutubo at wala na siyang magagawa kundi ang pagsisihan ang kanyang kasakiman.