Noong unang panahon, ang mundo ay walang tao. Tanging mga hayop, halaman, at mga anghel ang nakatira sa malawak na kalupaan at karagatan.
Isang araw, ang Bathala, ang pinakamataas na diyos, ay naisip na gumawa ng tao. Kumuha siya ng isang malaking kawayan na tumubo sa gilid ng dagat. Ang kawayan ay napakataas at napakalakip.
Hinati ni Bathala ang kawayan sa dalawa. Sa unang hati, lumabas ang isang lalaki. Siya ay malakas at matipuno — kaya tinawag siyang Malakas.
Sa pangalawang hati, lumabas ang isang babae. Siya ay maganda at mabait — kaya tinawag siyang Maganda.
"Kayo ang unang tao sa mundo," sabi ni Bathala. "Kayo ang mag-aalaga ng kalikasan, ng mga hayop, at ng mga halaman. Magkakaroon kayo ng maraming anak, at sila ang magpapatuloy ng inyong lahi."
Nagpasalamat si Malakas at si Maganda. Sila ang nagtanim ng mga unang halaman, nag-alaga ng mga unang hayop, at nagturo sa kanilang mga anak kung paano mabuhay nang maayos sa mundo.
Mula kay Malakas at kay Maganda, nagsimula ang lahi ng mga Pilipino. Sila ang unang magulang ng ating lahi, at ang kanilang kuwento ay ipinapasa mula sa henerasyon patungo sa henerasyon.
Aral: Ang bawat tao ay may pananagutan sa kalikasan at sa kapwa. Tulad ni Malakas at ni Maganda, tayo ay dapat mag-alaga ng ating mundo at ng isa't isa.