Noong unang panahon, may isang daga na naninirahan sa isang payak na lungga sa nayon. Kontento na siya sa pagkain ng mga butil ng mais at trigo. Isang araw, dinalaw siya ng kanyang pinsan na si Dagang Lungsod. Nang makita ni Dagang Lungsod ang hinandang pagkain, napailing siya. 'Pinsan, ang hirap ng buhay mo rito. Doon sa lungsod, nag-uumapaw ang masasarap na pagkain. Sumama ka sa akin at ipapakita ko sa iyo,' pagmamalaki niya.
Sumama si Dagang Nayon sa lungsod at namangha sa ganda ng bahay na tinitirhan ng pinsan. Pagsapit ng gabi, dinala siya ni Dagang Lungsod sa isang mahabang hapag-kainan na puno ng tirang keso, hamon, at cake. Ngunit habang nagsisimula silang kumain, biglang bumukas ang pinto at pumasok ang isang malaking pusa. 'Takbo!' sigaw ni Dagang Lungsod. Mabilis silang nagtago sa isang maliit na butas, nanginginig sa takot habang naririnig ang kalmot ng pusa.
Nang kumalma ang paligid, lumabas sila para subukan uling kumain, pero muli silang nabulabog ng isang katulong na may hawak na walis. Dito na nagpasya si Dagang Nayon. 'Pinsan, uuwi na ako. Mas pipiliin ko pa ang kumain ng tuyong butil sa nayon nang payapa, kaysa kumain ng masasarap na pagkain dito sa lungsod pero palaging nakataya ang aking buhay.' Mula noon, hindi na muling bumalik si Dagang Nayon sa lungsod.