Sa isang maliit na baryo sa paanan ng bundok, nakatira ang batang si Sula. Siya ay nagmula sa isang mahirap na pamilya kung saan ang kanyang mga magulang ay magsasaka lamang. Sa kabila ng kakulangan sa buhay, may isang malaking pangarap si Sula: ang makapag-aral at matuto.
Tuwing umaga, habang ang ibang bata ay naglalaro, si Sula ay nakikita sa ilalim ng puno ng mangga, sinusubukang magbasa ng mga lumang pahayagan na napupulot niya sa palengke. Hindi man siya nakakapasok sa paaralan dahil sa layo nito at kakulangan sa pambayad, hindi ito naging hadlang sa kanyang determinasyon.
Isang araw, isang guro mula sa bayan ang napadpad sa kanilang baryo. Nakita niya si Sula na matiyagang nagbabasa kahit na hirap sa pag-unawa ng ilang salita. Humanga ang guro sa sipag ng bata at nagpasya siyang turuan ito tuwing hapon pagkatapos ng klase sa paaralan.
Lumipas ang mga taon, dahil sa tiyaga ni Sula at sa tulong ng kanyang guro, natuto siyang bumasa at sumulat nang mahusay. Hindi siya tumigil sa pag-aaral hanggang sa mabigyan siya ng pagkakataong makapasok sa isang pampublikong paaralan sa bayan. Sa bawat pagsubok, laging naaalala ni Sula ang kanyang mga magulang na nagtatrabaho sa ilalim ng init ng araw.
Sa huli, nagtagumpay si Sula. Siya ang naging kauna-unahang bata sa kanilang baryo na nakapagtapos ng pag-aaral. Naging inspirasyon siya ng maraming kabataan sa kanilang lugar, na nagpapatunay na ang edukasyon ay abot-kamay ng sinumang may matibay na loob at pangarap.