Sa isang liblib na baryo sa paanan ng bundok, nakatira ang batang si Sula. Bagama't salat sa buhay, ang puso ni Sula ay puno ng pangarap. Tuwing umaga, pinapanood niya ang mga batang naglalakad patungo sa paaralan habang siya ay abala sa pagtulong sa kanyang ama sa bukid.
Isang araw, nakapulot si Sula ng isang lumang kuwaderno at lapis na naiwan sa gilid ng daan. Iyon ang naging mitsa ng kanyang determinasyon. Gabi-gabi, sa liwanag ng gasera, sinisikap niyang pag-aralan ang mga titik at numero na nakasulat sa mga pahina ng lumang kuwaderno.
Hindi naging madali ang lahat. Minsan ay pinagtatawanan siya ng ibang bata, at madalas ay pagod na pagod siya sa pagtatrabaho. Ngunit hindi sumuko si Sula. Hinanap niya ang guro sa kanilang baryo at nakiusap na turuan siya kahit sa labas lamang ng silid-aralan.
Dahil sa kanyang sipag at tiyaga, napansin ng guro ang kanyang dedikasyon. Binigyan siya ng pagkakataong makapag-aral nang pormal sa tulong ng isang scholarship program. Sa wakas, natupad ang matagal na hiling ni Sula na matuto at magkaroon ng magandang kinabukasan.