Noong panahon ng pananakop ng mga Espanyol sa isang tahimik na bayan sa Bulacan, nakatayo ang isang malaki at madilim na bahay na bato na pag-aari ni Donya Bernarda Alba. Pagkamatay ng kanyang asawa, nagpataw ang donya ng walong taong mahigpit na pagluluksa sa kanyang limang dalagang anak. Bawal lumabas ng tarangkahan, bawal magsuot ng makukulay na damit, at bawal sumulyap sa sinumang binata sa labas ng bintana.
Para kay Donya Bernarda, ang karangalan ng pamilya at ang sinasabi ng lipunan ang pinakamahalaga sa lahat. Hawak ang kanyang tungkod, pinamunuan niya ang tahanan nang may bakal na kamay, habang ang matapat ngunit mapagmasid na mayordomang si Poncia ay pilit siyang binababalaan sa namumuong galit at lungkot ng kanyang mga anak.
Nagsimula ang lamat sa pamilya nang dumating sa buhay nila si Pepe, isang makisig na binata. Bagamat si Angustias, ang panganay at may pinakamalaking mana, ang pormal na nililigawan nito, ang bunso at pinakamagandang si Adela ang tunay na nagmamay-ari ng puso ng binata. Lihim na nagtatagpo sina Adela at Pepe sa likod ng kamalig tuwing hatinggabi, habang ang isa pang kapatid na si Martirio ay lihim ding nagdurusa sa inggit at pagsinta kay Pepe.
Isang gabi, nahuli ni Martirio si Adela na galing sa bakuran. Sumiklab ang matinding alitan sa pagitan ng magkapatid na gumising sa buong kabahayan. Dumating si Donya Bernarda na may dalang escopeta upang tugisin ang binatang nagtangkang dungisan ang kanyang tahanan. Nang marinig ang putok ng baril, sinabi ni Martirio nang may poot na patay na si Pepe, kahit ang totoo ay nakatakas lamang ito sakay ng kanyang kabayo.
Sa labis na pighati at kawalan ng pag-asa, tumakbo si Adela sa kanyang silid at nagpakamatay. Nang buksan ni Bernarda ang pinto at makita ang bangkay ng bunso, sa halip na magdalamhati bilang ina, ang una niyang inutos sa lahat ay huwag umiyak at ipamalitang namatay si Adela nang dalisay at walang bahid ng dungis. Sa huli, naging bilangguan ng sariling pamilya ang tahanan ni Bernarda dahil sa bulag na pagpapahalaga sa panlabas na dangal.