Sa isang maliit na pamayanan sa paanan ng bundok, may isang pamilyang humarap sa isang mabigat na suliranin. Si Mang Jose, ang haligi ng tahanan, ay biglang nawalan ng trabaho sa gitna ng paghahanda para sa pasukan ng kanyang mga anak. Ang suliraning ito ay nagdulot ng labis na pag-aalala at kalungkutan sa kanilang buong tahanan.
Sa halip na panghinaan ng loob, ang asawa niyang si Aling Rosa ay nagmungkahi na gamitin ang kanilang bakanteng lote sa likod ng bahay upang magtanim ng mga gulay na maaari nilang ibenta sa palengke. Ang kanilang mga anak na sina Lito at Ana ay hindi rin nagpahuli at tumulong sa pagbubungkal ng lupa at pagdidilig ng mga tanim araw-araw pagkatapos ng kanilang klase. Naging abala ang buong pamilya sa paghahanap ng solusyon sa kanilang kinakaharap na problema.
Pagkalipas ng ilang buwan, ang kanilang hardin ay naging napakasagana at hitik sa bunga. Hindi lamang sila nagkaroon ng sapat na pagkain para sa kanilang sariling mesa, kundi kumita rin sila ng sapat na pera para sa matrikula at gamit sa eskwela ng mga bata. Ang suliranin na akala nila ay magpapabagsak sa kanila ay naging daan pa pala upang mas lalong tumibay ang kanilang samahan at matutong maging matatag sa anumang hamon ng buhay.