Noong unang panahon, may isang batang lalaki na si Kay at isang batang babae na si Gerda na magkaibigan. Isang araw, isang piraso ng mahiwagang salamin ang pumasok sa mata at puso ni Kay, na naging dahilan upang maging malamig at malupit ang kanyang pakikitungo sa lahat. Hindi nagtagal, dinukot siya ng Reyna ng Niyebe at dinala sa kanyang palasyo na gawa sa yelo.
Hindi sumuko si Gerda. Sa kabila ng panganib at matinding lamig, naglakbay siya sa iba't ibang lugar upang hanapin ang kanyang kaibigan. Nakatagpo siya ng mga taong tumulong sa kanya, kabilang ang isang babaeng magnanakaw at mga matatandang babae na nagbigay ng direksyon patungo sa hilaga.
Nang makarating si Gerda sa palasyo ng Reyna ng Niyebe, nakita niya si Kay na nag-iisa at sinusubukang buuin ang mga piraso ng yelo. Dahil sa labis na pagmamahal at pag-aalala, umiyak si Gerda. Ang kanyang mainit na luha ay pumatak sa dibdib ni Kay, na siyang nagtunaw sa yelong nakabalot sa puso nito.
Nang magising si Kay mula sa sumpa, napagtanto niya ang kanyang pagkakamali. Magkasamang lumabas ang dalawa sa palasyo at bumalik sa kanilang tahanan, kung saan muli nilang natagpuan ang init ng pagkakaibigan at pagmamahalan.