Noong unang panahon, may isang mayaman na ama na may dalawang anak na lalaki. Ang mas bata sa kanila ay nagpasya na hingin na ang kanyang bahagi sa mga ari-arian ng kanyang ama kahit hindi pa ito panahon. Dahil sa pagmamahal ng ama, ibinigay niya ang hinihiling ng anak.
Umalis ang nakababatang anak at nagpunta sa isang malayong bayan. Doon ay nilustay niya ang lahat ng kanyang kayamanan sa alak, sugal, at maluhong pamumuhay. Hindi nagtagal, naubos ang kanyang pera at nagkaroon ng matinding taggutom sa lupaing iyon.
Napilitan siyang mamasukan bilang tagapagpakain ng mga baboy. Sa tindi ng kanyang gutom, ninais pa niyang kainin ang pagkaing ibinibigay sa mga baboy, ngunit wala man lang nagbigay sa kanya. Doon niya naalala ang kanyang ama at ang mga manggagawa nito na kumakain nang sapat.
Nagpasya siyang bumalik at humingi ng tawad. Inisip niyang hindi na siya karapat-dapat na tawaging anak at hihilingin na lamang na maging isa sa mga alila ng kanyang ama. Ngunit malayo pa lamang siya ay nakita na siya ng kanyang ama at agad na tinakbo upang yakapin at halikan.
Nagpahanda ang ama ng isang malaking piging at ipinasuot sa anak ang pinakamagandang damit. Bagaman nagtampo ang nakatatandang kapatid dahil sa espesyal na pagtrato sa nagkasalang anak, ipinaliwanag ng ama na nararapat silang magsaya dahil ang anak na namatay ay nabuhay, at ang nawala ay muling natagpuan.