Sa loob ng isang makulay na aklat ng Balarila, naninirahan ang dalawang magkaibigan na sina Simuno at Panaguri. Si Simuno ang laging bida; siya ang paksa o ang pinag-uusapan sa bawat pahina. Mapagmataas si Simuno dahil naniniwala siyang siya ang pinakamahalagang bahagi ng bawat pahayag.
Isang umaga, nagpasya si Simuno na hindi na niya kailangan ang tulong ni Panaguri. "Kaya ko nang maging isang buong pangungusap nang mag-isa!" deklarasyon niya. Ngunit nang subukan niyang tumayo sa papel, ang tanging nabuo ay "Ang aso". Nagtaka ang mga mambabasa at nagtanong, "Ano ang ginagawa ng aso? Saan ito pupunta?". Walang makasagot dahil wala si Panaguri upang magpaliwanag.
Nang makita ni Panaguri ang pagkalito ni Simuno, lumapit siya at idinugtong ang kanyang sarili. Biglang nabuo ang pangungusap na: "Ang aso ay mabilis na tumatakbo sa parke." Agad na nagliwanag ang papel at naintindihan ng lahat ang kwento. Napagtanto ni Simuno na kahit siya ang bida, hindi magiging ganap ang kanyang layunin kung wala ang impormasyong ibinibigay ni Panaguri.
Mula noon, naging magkatuwang na ang dalawa sa bawat pangungusap na kanilang binuo. Natutunan nila na sa pagkakaisa at pagtanggap sa papel ng bawat isa, nagkakaroon ng saysay at ganda ang bawat kwentong kanilang isinusulat sa mundo ng karunungan.