Noong unang panahon, wala pang tao sa mundo. Ang kalangitan at karagatan lamang ang nagtatagpo sa abot-tanaw. Si Bathala, ang pinakamakapangyarihang diyos, ay nagnais na magkaroon ng mga nilalang na magbibigay-buhay at mag-aalaga sa kanyang nilikhang daigdig.
Isang araw, habang lumilipad ang isang dambuhalang ibon sa ibabaw ng dagat, nakakita ito ng isang malaking kawayan na lumulutang sa dalampasigan. Ang kawayan ay tumama sa mga bato at nahati sa dalawa. Mula sa loob ng kawayan, lumabas ang isang lalaki at isang babae.
Ang lalaki ay tinawag na Malakas dahil sa kanyang matipunong pangangatawan at ang babae ay tinawag na Maganda dahil sa kanyang kahali-halinang mukha. Sila ang naging unang mga tao sa mundo na nagpasimula ng lahing Pilipino.
Sina Malakas at Maganda ay namuhay nang payapa sa gitna ng kalikasan. Sila ang nagtanim ng mga unang binhi at nag-alaga sa mga hayop, na nagpapakita ng malalim na ugnayan ng tao sa mundo na nilikha ni Bathala.