Sa isang maliit na nayon, nakatira si Lolo Tasyo kasama ang kanyang apo na si Kiko. Si Kiko ay madalas magreklamo dahil sa kanilang simpleng pamumuhay. Lagi niyang ikinukumpara ang sarili sa mga kalarong may bagong laruan at masarap na pagkain.
Isang hapon, inabutan ni Lolo Tasyo si Kiko ng isang maliit na kuwaderno at panulat. Sabi ng matanda, "Kiko, simula ngayon, bago ka matulog, isulat mo ang tatlong bagay na nagpasaya sa iyo o ipinagpapasalamat mo sa araw na ito."
Sa simula, nahirapan si Kiko. Ngunit habang lumilipas ang mga araw, nagsimula siyang magmasid. Isinulat niya ang mainit na sabaw na niluto ni Lolo, ang pagtila ng ulan para makapaglaro siya, at ang pagbati ng kanyang mga kaibigan. Napagtanto niya na kahit simple ang kanilang buhay, marami palang dahilan para maging masaya.
Pagkalipas ng isang buwan, binasa ni Kiko ang kanyang talaan. Napangiti siya at napagtanto na ang kanyang buhay ay puno ng mga biyayang hindi niya napapansin noon. Hindi na siya naghahanap ng mga bagay na wala sa kanya dahil natutunan niyang pahalagahan ang mga bagay na mayroon na siya.