Ang Leon at ang Daga

Isang mainit na hapon, isang malakas na leon ang mahimbing na natutulog sa ilalim ng isang malaking puno sa gitna ng kagubatan. Habang siya ay nagpapahinga, isang maliit at malikot na daga ang hindi sinasadyang dumaan sa ibabaw ng kanyang mukha, na naging dahilan ng kanyang biglaang paggising. Galit na galit na dinakma ng leon ang daga gamit ang kanyang malaking kuko at akmang kakainin na ito. Nagmakaawa ang maliit na daga sa leon. Sabi niya, 'Patawarin mo po ako, mahal na hari! Hindi ko sinasadyang gambalain ang iyong pagtulog. Kung palalayain mo po ako, baka balang araw ay makaganti ako sa iyong kabutihan.' Natuwa at natawa ang leon sa sinabi ng daga dahil sa liit nito, kaya napagpasyahan niyang pakawalan na lamang ang hayop dahil sa katuwaan. Makalipas ang ilang araw, habang naghahanap ng pagkain ang leon, aksidente siyang nahulog sa isang bitag ng mga mangangaso. Sinubukan niyang kumawala ngunit lalong humihigpit ang mga lubid ng lambat. Umalingawngaw ang kanyang ungol sa buong kagubatan dahil sa takot at galit. Narinig ng maliit na daga ang ungal ng leon at agad siyang tumakbo para tumulong. Nang makita ang kalagayan ng leon, sinimulan niyang ngatngatin ang mga makakapal na lubid hanggang sa maputol ang mga ito. Hindi nagtagal, nakalaya ang leon mula sa bitag. Labis ang pasasalamat ng leon sa maliit na daga at doon niya napatunayan na kahit ang pinakamaliit na nilalang ay may kakayahang tumulong sa pinakamalakas.