Noong unang panahon, sa isang malawak na garahe, nagkaroon ng mainit na pagtatalo ang iba't ibang sasakyan. Si Bisikleta, na payak at masipag, ay pinagtatawanan ni Kotse dahil sa bagal nito. Sabi ni Kotse, 'Ako ang pinakamabilis at pinakamahalaga dahil kaya kong maghatid ng tao sa malalayong lugar nang mabilis.'
Sumabat naman si Jeepney, 'Hindi lang bilis ang mahalaga, kundi ang kakayahang magsakay ng maraming tao at maging bahagi ng kultura ng mga Pilipino.' Hindi rin nagpahuli si Eroplano na nagyabang na siya ang hari ng himpapawid, habang si Bangka naman ay tahimik na nagwika na siya ang naglalakbay sa mga ilog na hindi nararating ng mga sasakyang panlupa.
Upang matapos ang pagtatalo, nagkasundo silang magkarera patungo sa kabilang bayan. Sa gitna ng karera, biglang bumuhos ang malakas na ulan at bumaha sa daan. Hindi makadaan si Kotse dahil sa baha, at hindi rin makalipad si Eroplano dahil sa masamang panahon. Si Jeepney naman ay na-trap sa trapik.
Sa kabila ng lahat, si Bisikleta ay nakadaan sa mga makikipot na eskinita at si Bangka naman ay nagamit sa pagtawid sa baha. Napagtanto ng lahat na bawat isa sa kanila ay may kanya-kanyang gamit at halaga depende sa sitwasyon at pangangailangan ng tao.