Noong unang panahon, magkaibigang matalik ang Inahing Manok at ang Uwak. Madalas dumalaw ang Uwak sa Inahing Manok upang makipaglaro sa mga sisiw nito. Isang araw, napansin ng Inahing Manok ang magarang singsing ng Uwak. Dahil sa labis na paghanga, nakiusap ang Inahing Manok na hiramin ang singsing upang isuot sa isang mahalagang pagtitipon.
Ipinahiram naman ito ng Uwak nang may pag-iingat. Ngunit habang naglalakad ang Inahing Manok, hindi niya namalayan na nahulog ang singsing sa damuhan. Sa takot na mapagalitan ng kaibigan, nagkunwari siyang walang nangyari. Nang bumalik ang Uwak upang bawiin ang kanyang ari-arian, hindi na ito maibigay ng Inahing Manok.
Nagalit ang Uwak at sinabing, 'Dahil sa iyong kapabayaan, mula ngayon ay maghahanap ka ng singsing sa lupa habambuhay, at ang bawat sisiw mo ay dadagitin ko bilang kapalit ng aking nawalang yaman.' Mula noon, ang mga inahing manok ay laging nagkukutkot sa lupa upang hanapin ang nawawalang singsing, at takot na takot sila tuwing may nakikitang uwak na lumilipad sa itaas.