Noong unang panahon, nagkaroon ng mainit na pagtatalo ang Hangin at ang Araw. Ipinagmamalaki ng Hangin ang kanyang lakas, habang iginigiit naman ng Araw na siya ang mas makapangyarihan sa kanilang dalawa.
Habang sila ay nagtatalo, nakakita sila ng isang lalaking naglalakad sa daan na nakasuot ng makapal na pangginaw. Nagkasundo ang dalawa na ang sinuman sa kanila ang makapagpapatanggal ng suot na pangginaw ng lalaki ang siyang ituturing na mas malakas.
Naunang sumubok ang Hangin. Huminga siya nang malalim at humihip nang napakalakas sa lalaki. Ngunit sa halip na hubarin ang kanyang suot, lalo lamang hinigpitan ng lalaki ang pagkakabalot sa kanyang sarili dahil sa ginaw na dulot ng malakas na hangin. Sa kabila ng pagpilit ng Hangin, hindi natanggal ang pangginaw ng lalaki.
Sumunod naman ang Araw. Dahan-dahan siyang lumabas mula sa mga ulap at nagsimulang magbigay ng mainit at banayad na sikat. Habang tumatagal, lalong uminit ang panahon. Hindi na kinaya ng lalaki ang init kaya kusa niyang hinubad ang kanyang pangginaw at nagpatuloy sa paglalakad nang maginhawa.
Napatunayan ng Araw na sa pamamagitan ng init at pagiging mahinahon, mas madali niyang nakamit ang layunin kaysa sa paggamit ng dahas.
