Isang mainit na hapon, inutusan si Lito ng kanyang ina na bumili ng mga sangkap para sa hapunan sa malapit na tindahan. Bitbit ang isang daang piso, masayang naglakad ang bata patungo sa tindahan ni Aling Nena. Pagdating doon, binigay niya ang pera at binanggit ang mga kailangang bilhin.
Matapos ihanda ni Aling Nena ang mga pinamili, ibinalik niya ang sukli kay Lito. Pag-uwi ni Lito sa bahay, binilang niya ang sukli at napansing sobra ito ng limampung piso. Alam niyang nagkamali ang tindera sa pagbibilang dahil sa dami ng mamimili.
Sa halip na itago ang pera, agad na bumalik si Lito sa tindahan. Paglapit niya kay Aling Nena, magalang niyang sinabi, 'Aling Nena, pasensya na po, sobra po ang naibigay ninyong sukli sa akin kanina.'
Nagulat ang tindera at napangiti nang malapad. 'Salamat, Lito! Napakabuti mong bata. Bihira na ang mga taong tulad mo na tapat kahit walang nakakakita,' wika ni Aling Nena. Bilang pasasalamat, binigyan niya si Lito ng isang kendi at pinuri ang kanyang katapatan sa harap ng ibang mga mamimili.