Minsan ay nagtalo ang Araw at ang Hangin kung sino sa kanila ang higit na makapangyarihan. Sabi ng Hangin, "Ako ang pinakamalakas dahil kaya kong itaboy ang lahat ng bagay sa isang ihip ko lang!" Sumagot ang Araw, "Nagkakamali ka, dahil ang aking init ay kayang magpabago ng lahat."
Upang matapos ang kanilang pagtatalo, napagkasunduan nilang subukin ang kanilang lakas sa isang magsasakang naglalakad sa daan. Ang sinumang makapagpapahubad ng suot na damit ng lalaki ang siyang ituturing na panalo. Agad na tinanggap ng Hangin ang hamon.
Naunang umihip ang Hangin nang napakalakas. Sinubukan niyang tangayin ang damit ng magsasaka gamit ang kanyang bagsik. Ngunit dahil sa tindi ng lamig at lakas ng hangin, lalong hinigpitan ng magsasaka ang pagkakayakap sa kanyang damit. Sa huli, napagod ang Hangin at sumuko.
Sumunod naman ang Araw. Dahan-dahan siyang sumikat at naglabas ng malumanay na init. Habang tumatagal, lalong tumitindi ang sikat ng Araw hanggang sa maramdaman ng magsasaka ang matinding init. Dahil dito, kusa niyang hinubad ang kanyang damit upang gumaan ang kanyang pakiramdam.
Nagwagi ang Araw sa paligsahan. Napagtanto ng Hangin na ang tunay na kapangyarihan ay hindi laging nakukuha sa dahas, kundi sa malumanay at maayos na pamamaraan.