Noong unang panahon, may isang dalagang nagngangalang Rosa na kilala sa kanyang kagandahan at kabutihang-loob. Siya ay naninirahan sa isang tahimik na baryo kung saan hinahangaan siya ng lahat ng mga kalalakihan. Ngunit sa dami ng mga nangingibig sa kanya, ang puso ni Rosa ay tanging sa isang lalaki lamang tumitibok, si Mario.
Isang araw, kinailangang umalis ni Mario upang maglingkod sa malayo. Bago siya lumisan, nangako sila sa isa't isa na maghihintayan at mananatiling tapat sa kanilang sumpaan. Sa gitna ng paghihintay ni Rosa, isang mayamang lalaki na nagngangalang Cristian ang nagpumilit na makuha ang kanyang loob. Kahit anong gawin ni Cristian, hindi natitinag ang pagmamahal ni Rosa kay Mario.
Dahil sa labis na pighati sa hindi pagbabalik ni Mario at sa pangungulit ng ibang manliligaw, nagkasakit si Rosa nang malubha. Hanggang sa kanyang huling hininga, ang pangalan ni Mario ang kanyang binibigkas. Ipinakiusap niya na ilibing siya sa pook kung saan sila huling nagkita ng kanyang kasintahan.
Hindi nagtagal pagkatapos ng kanyang libing, isang kakaibang halaman ang tumubo sa puntod ni Rosa. Namukadkad dito ang mga bulaklak na kasingpula ng kanyang mga labi at kasingganda ng kanyang mukha. Ngunit ang halamang ito ay mayroon ding matatalas na tinik sa mga tangkay nito, na nagsisilbing proteksyon laban sa mga nais pumitas dito nang walang pahintulot. Mula noon, tinawag ang bulaklak na Rosas bilang alaala sa dalagang nagmahal nang tapat.