Noong unang panahon sa katimugang bahagi ng Pilipinas, may isang malawak at mayamang kaharian na pinamumunuan ni Sultan Kudarat. Ang Sultan ay may isang anak na babaeng napakaganda na tinawag na Prinsesa Minda. Dahil sa kanyang kagandahan at kabutihan, maraming mga prinsipe at mandirigma mula sa iba't ibang panig ng dagat ang naglalakbay upang hingin ang kanyang kamay sa kasal.
Isang araw, dumating ang isang makisig na manlalakbay na nagngangalang Danao. Siya ay anak ng isang tanyag na pinuno mula sa isang malayong isla. Hindi tulad ng ibang mga manliligaw na nagpakita lamang ng kanilang yaman, si Danao ay nagpakita ng katapangan, talino, at wagas na pagmamahal sa prinsesa. Sa madaling panahon, nahulog ang loob ni Prinsesa Minda kay Danao, at nakuha rin ng binata ang tiwala at respeto ng amang Sultan.
Nagkaroon ng isang malaking pagdiriwang para sa kasal nina Minda at Danao na dinaluhan ng mga tao mula sa iba't ibang tribu. Sa pagkakaisang ito, ang lupain na dati ay nahahati ay nagsimulang magkaisa sa ilalim ng kanilang pagmamahalan. Upang ipagdiwang ang kanilang pagsasama, ang malawak na isla ay tinawag na 'Minda-Danao'. Sa pagdaan ng mga siglo, ang pangalang ito ay naging 'Mindanao', ang tawag natin sa malaking isla sa timog hanggang sa kasalukuyan. Ang kwentong ito ay nagsisilbing simbolo ng pagkakaisa ng mga kultura sa rehiyon.