Noong unang panahon, ang isla na tinatawag nating Leyte ngayon ay wala pang pangalan. Ayon sa mga matatanda, may dalawang higanteng naninirahan dito, ang magkapatid na sina Ley at Ete. Si Ley ay may kapangyarihan sa mga anyong tubig, habang si Ete naman ang nangangalaga sa mga kagubatan at bundok.
Dumating ang isang malaking sakuna kung saan ang dagat ay nagngitngit at ang lupa ay niyanig ng malakas na lindol. Upang hindi mawasak ang lupain at malunod ang mga tao, nagkapit-bisig ang dalawang higante. Ginamit nila ang lahat ng kanilang lakas upang pigilan ang paghihiwalay ng mga lupa at protektahan ang mga naninirahan dito.
Sa huli, dahil sa matinding pagod at pag-ubos ng kanilang lakas, hindi na nakayanan ng dalawa ang bigat ng kanilang tungkulin. Sila ay tuluyang naging bato at naging bahagi ng heograpiya ng isla. Ang kanilang mga katawan ay naging ang mahahabang bulubundukin na naghahati sa silangan at kanlurang bahagi ng isla ngayon.
Bilang parangal sa kanilang sakripisyo, pinagsama ng mga tao ang kanilang mga pangalan at tinawag ang lugar na Ley-Ete. Sa paglipas ng panahon, ito ay naging Leyte. Ang kwentong ito ay nananatiling buhay sa puso ng mga mamamayan bilang simbolo ng katatagan at pagmamahal sa lupang tinubuan.