Noong unang panahon sa isla ng Bohol, may naninirahang isang napakalakas at dambuhalang higante na ang pangalan ay Arogo. Sa kabila ng kanyang nakakatakot na laki, si Arogo ay may malambot na puso. Isang araw, nakilala niya ang isang napakagandang mortal na babae na nagngangalang Aloya. Agad na napaibig ang higante sa kagandahan at kabutihan ng dalaga.
Sinubukan ni Arogo na suyuin si Aloya at naging tapat siya sa kanyang nararamdaman. Gayunpaman, dahil si Aloya ay isang mortal, ang kanyang buhay ay may limitasyon. Dumating ang isang malungkot na araw kung kailan nagkasakit nang malubha si Aloya at hindi nagtagal ay pumanaw ito. Labis na pighati ang naramdaman ni Arogo sa pagkawala ng kanyang kaisa-isang minamahal.
Hindi tumigil sa pag-iyak ang higante sa loob ng maraming araw at gabi. Ang kanyang mga dambuhalang luha ay pumatak sa lupa at natuyo sa init ng araw. Sa paglipas ng maraming taon, ang mga tuyong luhang ito ay naging mga tumpok ng lupa na hugis simboryo. Nang tumubo ang mga damo rito, ito ay naging luntian, ngunit tuwing tag-init, ang mga damo ay natutuyo at nagiging kulay tsokolate.
Ito ang pinagmulan ng Chocolate Hills na makikita natin ngayon sa Bohol. Ang bawat burol ay simbolo ng wagas na pag-ibig at matinding pangungulila ni Arogo para kay Aloya, isang pag-ibig na nananatiling buhay sa anyo ng kalikasan.
