Noong unang panahon sa isla ng Negros, may isang dambuhalang serpiyente na may pitong ulo na naninirahan sa isang mataas na bundok. Ang halimaw na ito ay nagdadala ng takot at pinsala sa mga mamamayan, kaya naman napilitan ang hari na mag-alay ng isang dalaga bawat taon upang ito ay kumalma.
Isang araw, ang napiling ialay ay ang anak mismo ng hari na si Laon. Sa gitna ng kalungkutan ng buong kaharian, dumating ang isang matapang na binata na nagngangalang Kan. Inalok niya ang kanyang sarili na harapin at patayin ang serpiyente kapalit ng kaligtasan ng prinsesa.
Sa tulong ng kanyang pambihirang lakas at ang pakikipagtulungan sa mga langgam at bubuyog na kanyang mga kaibigan, matagumpay na napatay ni Kan ang bawat isa sa pitong ulo ng dambuhalang hayop. Dahil sa kanyang tagumpay, ipinakasal ng hari ang kanyang anak na si Laon kay Kan.
Sila ay nanirahan sa bundok at namuhay nang payapa. Mula noon, ang bundok na naging saksi sa kanilang kwento ay tinawag na Bundok Kanlaon bilang pag-alaala sa kanilang pag-ibig at kabayanihan laban sa dambuhala.