Noong unang panahon, sa isang liblib na bahagi ng kapuluan, may isang matandang higante na naninirahan sa loob ng isang malalim na kuweba malapit sa dagat. Siya ang tagapangalaga ng mga yamang-dagat at may tatlong anak na babae na napakaganda. Mahigpit ang bilin ng ama sa kanyang mga anak na huwag na huwag lalabas ng kuweba dahil sa panganib ng malalakas na alon at masamang panahon sa labas.
Ngunit ang tatlong magkakapatid ay likas na mausisa at mapaglaro. Isang araw, habang wala ang kanilang ama upang maghanap ng pagkain, naakit sila ng ganda ng sikat ng araw at ng malawak na karagatan. Dahil sa labis na pananabik na makita ang mundo sa labas, kinalimutan nila ang babala ng kanilang ama at nagpasyang lumabas ng kuweba.
Paglabas nila, namangha sila sa ganda ng paligid. Nagtakbuhan sila sa dalampasigan at naglaro sa mababaw na bahagi ng tubig. Hindi nila namalayan na unti-unti nang lumalalim ang dagat at lumalakas ang agos dahil sa paparating na unos. Sinubukan nilang bumalik sa kuweba, ngunit huli na ang lahat.
Ang malalakas na alon ay humampas sa dalampasigan at tinangay ang tatlong magkakapatid patungo sa gitna ng dagat. Sa kabila ng kanilang pagpupumiglas, hindi nila nakayanan ang lakas ng tubig. Ang kanilang mga katawan ay unti-unting naglaho at naging bahagi na ng kalikasan.
Nang bumalik ang ama at makita ang nangyari, labis siyang nagdalamhati. Ang kanyang mga luha ay pumatak sa lupa at humalo sa tubig-dagat. Dahil sa kanyang kapangyarihan at matinding pagmamahal, ang lugar kung saan nalunod ang kanyang mga anak ay unti-unting nagbago ang anyo.
Ang lupang kinatatayuan nila ay nahati at naging isang malawak na daluyan ng tubig na nagdurugtong sa ilog at dagat. Ang daluyan na ito ay tinawag na 'Wawa' bilang pag-alaala sa tatlong magkakapatid na nawala sa gitna ng kanilang paghahanap ng kalayaan.
Simula noon, ang Wawa ay naging mahalagang bahagi ng pamumuhay ng mga tao sa paligid nito. Ito ay nagsilbing daanan ng mga mangingisda at simbolo ng pagmamahalan ng isang pamilya na hindi matitinag ng panahon.
Hanggang sa kasalukuyan, ang mga matatanda ay nagkukuwento pa rin tungkol sa Wawa upang ipaalala sa mga bata ang kahalagahan ng pagsunod sa bilin ng mga magulang. Ang Wawa ay hindi lamang isang anyong tubig, kundi isang paalala ng pag-ibig at sakripisyo na nananatiling buhay sa puso ng bawat Pilipino.
