Alamat Ng Pag Ibig

Noong unang panahon, bago pa man magkaroon ng mga bulaklak at matatamis na awitin sa mundo, ang mga tao ay nabubuhay nang mag-isa at walang pakialam sa kanilang kapwa. Ang mundo ay tahimik at malamig, dahil walang sinuman ang nakakaalam kung ano ang ibig sabihin ng pagmamahal. Sa isang malayong lugar, may dalawang nilalang na sina Tala at Liyab na namumuhay sa magkabilang dulo ng mundo. Si Tala ay isang diwata ng gabi na mahilig sa katahimikan, habang si Liyab naman ay isang espiritu ng araw na puno ng sigla at init. Isang araw, nagtagpo ang kanilang mga landas sa gitna ng isang malawak na kapatagan kung saan ang araw at buwan ay nagtatagpo. Sa unang pagkakataon, nakaramdam sila ng kakaibang kaba at saya na hindi nila maipaliwanag. Sinubukan nilang mag-usap at magbahagi ng kanilang mga karanasan, at doon nila natuklasan ang halaga ng pagkakaroon ng kasama. Habang tumatagal ang kanilang pagsasama, napagtanto nila na ang kanilang mga puso ay nagiging isa. Ang init ni Liyab ay nagbibigay ng buhay sa mga halaman ni Tala, at ang lamig ni Tala ay nagbibigay ng kapayapaan sa pagod na diwa ni Liyab. Dahil sa kanilang pagmamahalan, ang mundo ay nagsimulang magbago at maging makulay. Ang mga tao ay nakakita sa kanila at natutong magmalasakit, magbigay, at magmahal sa kanilang kapwa. Mula noon, ang pag-ibig ay naging bahagi na ng buhay ng bawat nilalang sa mundo.