Alamat Ng Muntinlupa

Noong unang panahon, bago pa man maging isang maunlad na lungsod ang Muntinlupa, ang lugar na ito ay isang malawak at mabundok na lupain na napapalibutan ng mga puno at halaman. Ang mga naninirahan dito ay mga simpleng magsasaka at mangingisda na namumuhay nang payapa sa tabi ng lawa. Sila ay masisipag at mapagmahal sa kanilang lupang sinasaka. Isang araw, dumating ang mga dayuhang manlalakbay upang suriin ang kalidad ng lupa sa nasabing lugar. Habang naglalakad sila sa kabundukan, napansin nila na ang lupa sa ibabaw ng mga bato ay hindi malalim. Sinubukan nilang maghukay ngunit agad silang tumama sa matitigas na bato sa ilalim. Dahil dito, napansin nila na ang lupang matatagpuan sa lugar ay manipis lamang. Tinanong ng mga dayuhan ang isang matandang naninirahan doon kung ano ang tawag sa kanilang lugar. Ang matanda, na hindi gaanong nakakaintindi ng wikang banyaga, ay sumagot sa wikang Tagalog. Itinuro niya ang lupa at sinabing, 'Munti ang lupa.' Ang mga dayuhan ay tumango at isinulat sa kanilang talaan ang salitang 'Muntinlupa' bilang paglalarawan sa manipis na patong ng lupa sa ibabaw ng mga bato. Mula noon, ang pangalang Muntinlupa ay naging tatak na ng kanilang bayan. Ipinapaalala nito sa mga mamamayan na kahit manipis ang lupa, ang kanilang pagmamahalan at pagkakaisa ang nagpapatibay sa kanilang komunidad. Hanggang sa kasalukuyan, ang pangalang ito ay nananatiling simbolo ng kasaysayan at pagkakakilanlan ng mga taga-Muntinlupa.