Noong unang panahon sa Iligan, may isang napakagandang dalaga na nagngangalang Maria Cristina. Siya ay kinupkop at itinuring na parang tunay na anak ng isang Sultan. Dahil sa kanyang taglay na ganda at kabaitan, marami ang humahanga at nagnanais na makuha ang kanyang puso.
Sa paglipas ng panahon, natagpuan ni Maria Cristina ang kanyang tunay na pag-ibig sa isang lalaking nagngangalang San-I. Sila ay nagsumpaan ng katapatan at nagplano na magpakasal upang magsimula ng isang masayang buhay nang magkasama.
Ngunit sa kabila ng kanilang kaligayahan, may isang masamang mangkukulam na hindi natutuwa sa kanilang pagmamahalan. Dahil sa inggit, nagpakita ang mangkukulam at nagbitiw ng isang malupit na sumpa sa dalaga.
Sinabi ng mangkukulam, "Sa araw ng inyong kasal, hindi mo na makikita si San-I. Ikaw ay gagawin kong isang bundok, at ang iyong mga luha ay dadaloy sa bayan patungo sa dagat."
Dumating ang araw ng kasal, ngunit labis na nagtaka ang lahat dahil hindi sumipot si Maria Cristina. Hinanap siya ng mga tao sa buong bayan, ngunit wala silang makita kahit anino ng dalaga.
Sa halip na ang ikakasal, isang malaking bundok ang biglang lumitaw sa lugar na animo'y patuloy na lumuluha. Ang tubig na dumadaloy mula sa bundok ay bumuhos nang malakas patungo sa ibaba.
Isang mahiwagang boses ang narinig ng mga tao na nagsabing, "Si Maria Cristina ang lumuluhang bundok. Ang daloy ng kanyang luha ay magiging ilog na dadaloy sa Iligan."
Mula noon, ang bundok na iyon ay tinawag na Maria Cristina Falls. Hanggang sa kasalukuyan, ang tubig na bumabagsak ay nagsisilbing paalala ng wagas na pag-ibig ni Maria Cristina na hindi natupad dahil sa isang sumpa.