Noong unang panahon sa isang payapang nayon, tanyag ang kwentong kilala ngayon bilang Alamat Ng Kalabasa. Dito naninirahan ang isang masipag na manggugulay na si Aling Disyang at ang kaniyang kaisa-isang anak na si Kuwala. Maagang naulila sa ama si Kuwala, kaya mag-isang itinaguyod ng ina ang kaniyang pagpapalaki sa pamamagitan ng pagtatanim at pagtitinda ng sariwang gulay.
Kilala si Kuwala sa pagiging magalang at pambihirang talino. Bata pa lamang ay kinahiligan na niya ang pagbubuklat ng mga aklat at pag-aaral ng bawat pahina. Dahil halos hindi na siya humihinto sa pag-aaral, tinukso at binansagan siya ng mga kalaro at kapitbahay na "Kuwala-basa" o Kuwalang basa nang basa. Labis naman itong ipinagmamalaki ng kaniyang ina na walang sawang nagbabanat ng buto upang maitaguyod ang kaniyang edukasyon.
Isang hapon, umuwi si Kuwala na matamlay, may mataas na lagnat, at nahihirapang lumunok. Nagsuka nang madalas ang bata hanggang sa tuluyang manghina ang kaniyang katawan. Sa kasamaang palad, dahil sa labis na kahirapan at kawalan ng salapi, hindi agad naisugod ni Aling Disyang ang anak sa pagamutan upang maipatingin sa manggagamot.
Nang madala sa doktor, natuklasang dinapuan ng malubhang sakit na paralytic poliomyelitis ang bata dahil sa mahinang resistensya. Mabilis na naparalisa ang kaniyang musmos na katawan, at makalipas lamang ang ilang linggo ay tuluyang binawian ng buhay si Kuwala. Halos madurog ang puso ng kaniyang ina sa matinding pangungulila.
Upang maibsan ang pighati at lungkot, inilaan ni Aling Disyang ang lahat ng kaniyang lakas sa pag-aaruga ng kanilang taniman. Ilang araw makalipas ang libing, napansin niya ang isang bagong uri ng gumagapang na baging sa tabi ng bakuran kung saan madalas umupo at magbasa ang kaniyang anak. Inalagaan niya itong mabuti hanggang sa ito ay mamukadkad at magbunga.
Ang bunga nito ay malaki, bilog, at may makulay na manilaw-nilaw na laman sa loob. Nang lutuin at tikman ng mga kapitbahay, napansin nilang kay tamis nito at labis na nakapagpapalinaw ng paningin. Nang usisain ng mga taga-nayon kung saan nagmula ang halamang iyon, itinuro nila ang bakuran nina Kuwalang basa nang basa. Sa paglipas ng panahon, ang tawag na "Kuwala-basa" ay naging kalabasa, ang gulay na sumisimbolo sa talino at matalas na paningin ng batang si Kuwala.