Noong unang panahon, sa isang masaganang nayon, may isang datu na kilala sa kanyang labis na katakawan. Si Datu Bako ay hindi nakukuntento sa simpleng pagkain at laging naghahanap ng mga mararangyang handaan. Habang ang kanyang mga nasasakupan ay nagtatanim at nagtatrabaho nang mabuti, siya naman ay nakaupo lamang at naghihintay ng susunod na ihahain sa kanya. Ang alamat ng baboy ay nagsimula sa kanyang hindi mapigilang gana sa pagkain.
Isang araw, nagkaroon ng matinding tagtuyot sa kanilang lugar. Naghirap ang mga tao at kakaunti na lamang ang natitirang pagkain. Sa kabila nito, pilit pa ring nagpapahanda si Datu Bako ng marami at masasarap na putahe. Hindi niya inalintana ang gutom ng kanyang mga mamamayan dahil ang mahalaga lamang sa kanya ay ang kanyang sariling tiyan.
Nang dumating ang isang matandang ermitanyo upang humingi ng kaunting kanin para sa mga batang nagugutom, siya ay pinalayas ni Datu Bako. Sinabihan pa niya ang matanda na huwag siyang gambalain sa kanyang pagkain. Dahil sa kanyang kasamaan at kawalan ng malasakit, nagpasya ang matanda na bigyan siya ng leksyon.
Habang patuloy na lumalamon ang datu, unti-unting nagbago ang kanyang anyo. Ang kanyang ilong ay humaba at naging nguso, ang kanyang balat ay tinubuan ng magaspang na buhok, at ang kanyang mga kamay at paa ay naging mga paa ng hayop. Ang alamat ng baboy (10) ay nagpapakita kung paano ang kanyang panlabas na anyo ay naging repleksyon ng kanyang pag-uugali.
Nagulat ang lahat nang makita ang datu na naglalakad na gamit ang apat na paa at nagsimulang humuni ng "oink, oink." Hindi na siya makapagsalita ng tao at ang tanging nasa isip na lamang niya ay ang maghanap ng pagkain sa putikan. Mula noon, ang datu ay naging isang hayop na tinawag nating baboy.
Ang alamat ng baboy ay nagsilbing babala sa mga tao sa nayon. Mula sa araw na iyon, natuto ang mga mamamayan na maging mapagkumbaba at magbahagi ng biyaya sa kapwa. Ang kwentong ito ay nananatiling buhay sa ating kultura upang paalalahanan ang lahat na ang kasakiman ay walang mabuting maidudulot.
